خیلی وقت پیش و زمانی که جنگ حتی در خیالمان هم خطور نمی کرد از دوستان و آشنایان خواستم اگر خاطراتی از کتابفروشی های محلشان دارند، بنویسند. کتابفروشی ها برای نسل ما که جوانی مان را بدون اینترنت گذراندیم، پلی بود برای ارتباط به جهانی دور و ناشناخته. بعدها خیلی از این کتابفروشی ها به دلایل فرهنگی و یا اقتصادی از بین رفتند یا تغییر کاربری دادند و با گذر سالیان از خاطرات جمعی ما نیز پاک خواهند شد. شاید قصدم از جمع آوری این نوشته ها در این روزهای ویرانی نه یک سند تحقیقاتی بلکه روایتی از بودنمان در زمانی باشد نه چندان دور که کتاب ها و فیلم ها دریچه ای بودند که رو به سوی روشنی داشتند.

کتابهایی که از تبعید می گویند کم نیستند. از تبعید نوشتن هیچ وقت کهنه نمی شود. از تبعید نوشتن و خواندن. از زمانی…